SMS Salamander – austro-węgierski stawiacz min z końca XIX wieku i okresu I wojny światowej. Jednostka została zwodowana 9 maja 1891 roku w stoczni w Trieście, a do służby w Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine wcielono ją w 1892 roku. W wyniku podziału floty po upadku Austro-Węgier w 1920 roku jednostkę przyznano Wielkiej Brytanii, po czym została złomowana we Włoszech.
Projekt i budowa Stawiacz min „Salamander” zbudowany został w stoczni w Trieście (pod numerem stoczniowym 268). Stępkę okrętu położono w 1890 roku, a zwodowany został 9 maja 1891 roku. Jednostka otrzymała nazwę płaza – salamandry (niem. Salamander).
Dane taktyczno-techniczne Okręt był niewielkim stawiaczem min. Długość na wodnicy wynosiła 39,6 metra (39 metrów między pionami), szerokość 8,1 metra i zanurzenie 1,5 metra. Wyporność normalna wynosiła 268 ton, a pełna 286 ton. Okręt napędzany był przez maszynę parową potrójnego rozprężania o mocy 350 KM, do której parę dostarczał jeden cylindryczny kocioł lokomotywowy opalany węglem. Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 10 węzłów.
Uzbrojenie okrętu składało się z trzech pojedynczych dział kalibru 47 mm SFK L/33 Hotchkiss.