Były na wyposażeniu dywizjonów: 12 (kwiecień 1924 – grudzień 1926) 11 (kwiecień 1924 – grudzień 1926) 100 (maj 1925 – grudzień 1926).
Następnie skierowane został do lotnictwa rezerwowego (ang. Auxiliary Air Force), gdzie znalazły się na wyposażeniu dywizjonów: 503 (City of Lincoln) (październik 1926 – luty 1929) 602 (City of Edinburgh) (wrzesień 1927 – wrzesień 1929).
W 1929 roku ostatecznie zostały wycofane z lotnictwa brytyjskiego.
Opis techniczny Samolot Fairey Fawn był dwupłatem o konstrukcji w większości drewnianej.
W kadłubie w przedniej części umieszczono silnik widlasty w układzie W, 12-cylindrowy, chłodzony cieczą. Za nim znajdowała się kabina pilota, a potem kabina obserwatora.
Samolot był uzbrojony 1 karabiny maszynowe kal. 7,7 mm umieszczone w kadłubie i obsługiwane przez pilota. Jeszcze jeden ruchomy karabin maszynowy kal. 7,7 mm umieszczono na stanowisku obserwatora. Przewoził bomby: 2 o wadze 100 kg lub 4 o wadze 50 kg.
Podwozie klasyczne, stałe z płozą ogonową.
Napęd stanowiły silnik widlasty o mocy 468 KM.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Brytyjskie samoloty bombowe okresu międzywojennego Kategoria:Samoloty Fairey Kategoria:Dwupłaty Kategoria:Samoloty bombowe z napędem śmigłowym