W myśl tej metody przeciwieństwem „autora domyślnego” jest „autor rzeczywisty”, zaś „czytelnika domyślnego” – „czytelnik rzeczywisty”R. Bartnicki, K. Kłósek, Metody interpretacji Nowego Testamentu, Kraków 2014, ss. 206-207.. Celem tak prowadzonej egzegezy jest ułatwienie znalezienia się w pozycji „czytelnika domyślnego”.
\W katolickiej opinii wyrażonej przez Papieską Komisję Biblijną, tekst stanowi odbicie świata opowiadanego, a przez to oddziałuje na odbiorcę i pozwala mu opowiedzieć się za konkretnymi wartościamiPapieska Komisja Biblijna, Interpretacja Pisma Świętego w Kościele, Watykan 1993..
Analiza semiotyczna Metoda autorstwa F. de Saussure’a, powstała na początku XX w., wychodzi z założenia, że każdy język to system relacji. Metoda charakteryzuje się obecnością trzech nadrzędnych zasad:
1) zasada immanencji – stwierdza, że przedmiotem analizy jest cały tekst i tylko tekst, stanowiący całość znaczeniową;
2) zasada struktury sensu – stanowi, iż tylko dzięki zestawieniom, zwłaszcza różnic, pojawia się sens – system rozmaitych zależności jest poddawany analizie jako źródło sensu;