Krystyna Kozłowska (ur. 26 stycznia 1922 w Warszawie, zm. 28 kwietnia 1987 tamże) – polska malarka, graficzka i mozaikarka.
Życiorys Jej rodzicami byli Ludwik (1884-1942) i Amelia z domu Jaworowska (1895-1967), którzy poznali się i pobrali w Kijowie. Po przyjeździe do Warszawy Ludwik został zarządcą drukarni, a Amelia zajęła się domem. Mieszkali w kamienicy Gdańskiej przy ul. Nowomiejskiej. Posiadali również dom letni w podwarszawskiej wsi Emów.
Ukończyła Liceum im. Narcyzy Żmichowskiej. Uczęszczała też do Żeńskiej Szkoły Architektury im. Stanisława Noakowskiego, której dyplom uzyskała już podczas okupacji niemieckiej w 1942. Jednocześnie pracowała jako kreślarka, pomagając finansowo w utrzymaniu rodziny.
Przystąpiła do ruchu oporu na początku jego powstania w 1939. Uczestniczyła w działaniach konspiracyjnych Kedywu KG Armii Krajowej. Nosiła pseudonim „Krystyna”. Walczyła w powstaniu warszawskim w szeregach batalionu „Parasol”. Przeszła z nim cały szlak bojowy, podkreślając „że jest żołnierzem, a nie tylko sanitariuszką”. Kilkakrotnie szczęśliwie uniknęła śmierci. Kiedy ranna leżała w szpitalu polowym na ul. Długiej, weszli Niemcy i zastrzelili wszystkich oprócz niej. Potem została przeniesiona na noszach do al. Szucha i pozostawiona przed wejściem do siedziby Gestapo.