Błąd językowy – nieuświadomione, niezamierzone odejście od zasad systemu językowego lub normy językowej. Termin „błąd” bywa rozumiany i definiowany na rozmaite sposoby – różne ujęcia funkcjonują m.in. na gruncie normatywistyki (kultury języka), językoznawstwa opisowego, językoznawstwa stosowanego oraz traduktologii. Pod pojęcie błędów językowych podkłada się szereg zjawisk, w różny sposób związanych z językiem i lingwistyką: formy i połączenia niegramatyczne, naruszenia reguł pragmatycznych, odejścia od preskrypcji językowych, cechy interjęzykowe, omyłki ortograficzne oraz niekonwencjonalne użycia interpunkcji.
Rozumienie zagadnienia W tradycji preskryptywizmu (normatywne podejście do języka) mianem błędów językowych określa się formy nienależące do języka standardowego, niezgodne z jego normą lub stanem kodyfikacji, czyli ujęciem tejże normy w autorytatywnych źródłach (słownikach ogólnych, ortograficznych, opracowaniach gramatyki itp.), powstających pod auspicjami odpowiedniej instytucji lub gremium. W tym kontekście błąd językowy można też rozpatrywać jako innowację nieuzasadnioną funkcjonalnie, formę zbędną z punktu widzenia zewnętrznego oceniającego.