II batalionem 36 pp dowodził w kampanii wrześniowej. 12 września 1939 w bitwie pod Brwinowem został kontuzjowany (złamanie żeber). Po kapitulacji załogi Warszawy dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał kolejno w Oflagu IV C Colditz, Oflagu II A Prenzlau, Oflagu II D Gross-Born i od 17 września 192 w Oflagu VI B Dössel. 7 maja 1946, po uwolnieniu z niewoli, wrócił do Polski.
Zmarł 1 lipca 1978 w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.
Był żonaty z Janiną ze Świderskich (1902–1991), z którą miał córkę Barbarę Antoninę, ps. „Tosia” (1927–1998), w konspiracji żołnierza II batalionu szturmowego „Odwet”, a w powstaniu warszawskim łączniczkę dowódcy pułku AK „Baszta”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari – 29 września 1939 Krzyż Niepodległości – 28 grudnia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”., zamiast uprzednio (25 lipca 1933) nadanego Medalu Niepodległości. Krzyż Walecznych dwukrotnie – 1920 (po raz drugi za służbę w POW) Srebrny Krzyż Zasługi – 1928 Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Srebrny Medal za Długoletnią Służbę Brązowy Medal za Długoletnią Służbę Odznaka za Rany i Kontuzje z dwiema gwiazdkami łotewski Medal Pamiątkowy 1918-1928 – 6 sierpnia 1929
Przypisy
Bibliografia