Rudolf Franciszek Śmiałowski (ur. 20 lutego 1903 we Lwowie, zm. 10 listopada 1980 w Krakowie) − polski architekt, konserwator zabytków i nauczyciel akademicki.
Życiorys W 1928 ukończył Politechnikę Lwowską na Wydziale Architektury. Następnie na tej uczelni został starszym asystentem w katedrze budownictwa ogólnego kierowanej przez prof. Tadeusza Obmińskiego.
W późniejszym czasie przeniósł się do Warszawy. Do 1939 uczył w Żeńskiej Szkole Architektury im. Stanisława Noakowskiego. Od 1939 do 1944 był dyrektorem Państwowej Szkoły Budownictwa, która po wybuchu II wojny światowej na rok przerwała działalność. Wznowiła ją już podczas okupacji niemieckiej 1 września 1940 jako Państwowa Szkoła Budowlana II stopnia. Gdy 1 sierpnia 1944 wybuchło powstanie warszawskie, wziął w nim udział. Był członkiem Armii Krajowej Od października 1944 do listopada 1945 mieszkał w Zakopanem. Podczas okupacji organizował i kierował tam konspiracyjną ekspozyturą Wydziału Architektonicznego Politechniki Warszawskiej. Wykładał budownictwo ogólne i geometrię wykreślną.