Ignacy Raczkowski (ur. 10 listopada 1896 w Miegianach, zm. 11 maja 1943 w Rothesay) – kapitan administracji (artylerii) Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 10 listopada 1896 w majątku Miegiany, w ówczesnym powiecie kowieńskim guberni kowieńskiej, w rodzinie Józefa i Stefanii z Urbanowiczów. Osiem klas gimnazjum ukończył w 1915 w Petersburgu. 15 grudnia 1915 został wcielony do armii rosyjskiej. W następnym roku ukończył szkołę oficerską. 14 września 1917 zgłosił się do Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego w Moskwie i pozostawał tam do 5 lipca 1918. W grudniu tego roku wrócił na terytorium ówczesnej Republiki Litewskiej.
W końcu grudnia 1918 przyjechał do Warszawy, gdzie 10 stycznia 1919 wstąpił do Wojska Polskiego. 21 marca 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika, zaliczony do I Rezerwy oraz powołany do służby czynnej na czas wojny aż do demobilizacji i przydzielony do Rezerwy Oficerów WPDz. Rozk. Wojsk. Nr 37 z 3 kwietnia 1919, poz. 1178.. W czerwcu tego roku został przydzielony do XI ćwiczebnego dywizjonu w Zajezierzu k. Dęblina, a następnie wcielony do nowo powstałego 9 pułku artylerii polowej i wyznaczony na stanowisko młodszego oficera 2. baterii. Wyróżnił się 5 września 1920 w walkach z bolszewicką 1 Armią Konną.