1 stycznia 1923 r. został II sekretarzem Kurii Diecezjalnej w Przemyślu. Od 1 stycznia 1924 roku pełnił funkcje notariusza Sądu Biskupiego i Kurii Diecezjalnej w Przemyślu. Sprawował też funkcję katechety w Państwowej Szkole Kupieckiej. Od 1924 roku należał do Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Przemyślu oraz do Towarzystwa Dramatycznego im. Aleksandra Fredry „Fredreum”.
W latach 1924–1926 studiował prawo na Uniwersytecie Papieskim „Angelicum” w Rzymie, gdzie 2 lipca uzyskał doktorat z prawa kanonicznego. Odbył roczną praktykę prawniczą w Kongregacji do Spraw Soboru i Trybunale Roty Rzymskiej.
1 sierpnia 1927 roku został wikariuszem w parafii katedralnej w Przemyślu. 30 września 1928 roku został notariuszem Sądu Biskupiego. 1 września 1929 roku został prokuratorem (ekonomem) Seminarium Duchownego. Był też prefektem w Państwowej Szkole Handlowej w Przemyślu i seniorem Kolegium Księży Wikarych Katedralnych. W 1930 roku został mianowany sędzią Sądu Biskupiego. W latach 1930–1936 był administratorem excurrendo parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Przemyślu. Od 15 września 1933 roku był także kapelanem więzienia karno-śledczego w Przemyślu, od 25 października 1933 do 20 lutego 1934 roku kapelanem pomocniczym tamtejszego 10 Szpitala Okręgowego.