W 1985 r. LRSKJ przekształcił się w Ruch na Rzecz Ludowej Republiki Kosowa (LRPK), co wskazuje na niepodległościowy i antyjugosłowiański charakter organizacji. Po proklamowaniu Republiki Kosowa – uznawanej tylko przez władzę w Tiranie – LRPK zmieniła w 1993 r. swą nazwę na Ludowy Ruch Kosowa (LPK). Jej członkiem był także swego czasu Hashim Thaçi, późniejszy lider UÇK. Ludowy Ruch Kosowa (LPK), słabo reprezentowany w terenie, zdołał pozyskać jednak wpływy na emigracji w Szwajcarii, Niemczech i Belgii.

Pod koniec 1992 r. po raz pierwszy swe powstanie zasygnalizowała Armia Wyzwolenia Kosowa (UÇK), ale Ibrahim Rugova oficjalnie powątpiewał w jej istnienie aż do końca 1997 r.Pierwsze ataki dokonywane przez członków UÇK Rugova przypisywał serbskim prowokatorom. Wyzwoleńcza Armia Kosowa: analiza struktury i ocena działalności s. 148. Przez trzy lata organizacja ta, mająca podwójne kierownictwo: w Prisztinie i Szwajcarii, rozbudowywała się w oparciu o bojowników Ludowego Ruchu Kosowa (LPK).