Fusil Automatique Lourd (FN FALO, FN FAL HB, FN FAL 50-41) – belgijski ręczny karabin maszynowy, wersja karabinu automatycznego FN FAL.
Historia W lutym 1948 roku w belgijskiej firmie uzbrojeniowej Fabrique Nationale d'Armes de Guerre (FN) rozpoczęto prace nad karabinem samoczynnym przystosowanym do niemieckiego naboju pośredniego 7,92 mm, a następnie do angielskiego naboju pośredniego 0,280 cala (7,1 mm). Równocześnie pracowano nad dwiema odmianami tego karabinu: ze stałą kolbą drewnianą i metalową kolbą składaną.
Gdy na początku lat pięćdziesiątych wprowadzono w armiach państw należących do NATO znormalizowany nabój karabinowy 7,62 × 51 mm, konstruktorzy zmodyfikowali tą konstrukcję, której nadali nazwę FAL (fr. fusil automatique légére – lekki karabin samoczynny).
Jednocześnie z karabinem skonstruowano rkm będący jego wersją. Było to zgodne z panującym do lat 80. XX wieku poglądem, że drużynę należy wyposażać w lekką broń maszynową o konstrukcji jak najbardziej zbliżonej do konstrukcji przepisowego karabinu.
Przystosowując FALa do pełnienia funkcji rkm-u, wyposażono go w lufę o większej masie i dwójnóg.