mały|skaluj=0.85|Edmund Wnuk-Lipiński mały|skaluj=0.85|Janusz A. Zajdel mały|skaluj=0.85|Maciej Parowski mały|skaluj=0.85|Wiktor Żwikiewicz Fantastyka socjologiczna w Polsce – odmiana fantastyki naukowej mieszcząca się w nurcie fantastyki socjologicznej, która pojawiła się w polskiej literaturze fantastycznonaukowej w drugiej połowie lat 70. i była obecna do końca lat 80. (choć spotyka się stwierdzenia, że właściwie ruch wygasł już w połowie lat 80.). Krytycy określają nurt „fenomenem literacko-społecznym”.
Antoni Smuszkiewicz uważa, że w odniesieniu do polskich utworów bardziej odpowiednie byłoby określenie fantastyka polityczna, podobnie wypowiada się Robert Klementowski.
Klementowski ocenia, że „nurt [...] stał się oryginalnym i jednym z najbardziej wyrazistych zjawisk polskiej literatury powojennej, oddziałującym na kolejne pokolenia polskich autorów”, a w przemianach zapoczątkowanych wtedy tkwią „źródła dzisiejszej fantastyki, rozumianej jako zjawisko nie tylko literackie, ale i społeczne”.
Jacek Inglot napisał, że nurt ten „przełamał pryzmat Lema jako jedynego 'dorosłego' pisarza [polskiej] SF”.