14 lipca 2020 wybrana liderką Nowozelandzkiej Partii Narodowej, zastępując na tej funkcji Todda Mullera. W wyborach parlamentarnych w 2020 kierowana przez nią formacja uzyskała 25,8% głosów i 33 mandaty. Wskutek tak słabego parlamentu nie dostało się wielu dotychczasowych posłów partii, a zastępca Collins, Gerry Brownlee, który sprawował mandat od 1996 roku, przegrał w swoim okręgu wyborczym.

We wrześniu następnego roku wywołała kontrowersje, kiedy krytykując mikrobiolożkę Siouxsie Wiles za spacerowanie po plaży podczas izolacji z powodu epidemii COVID-19, nazwała ją wielką, grubą hipokrytką. 24 listopada 2021, za niejednomyślną akceptacją ze strony zarządu partii, zdegradowała byłego lidera Simona Bridgesa z powodu doniesień o zastraszanie przez niego jednego z partyjnych kolegów. Decyzja ta wywołała opór części polityków partii. Formacja uchwaliła wobec Collins wotum nieufności, w związku z czym 25 listopada 2021, po 499 dniach urzędowania, ustąpiła z funkcji liderki.

W grudniu 2021 została rzeczniczką ds. innowacji naukowej i techniki, a w styczniu 2023 również ds.