mały|298x298px|Wnętrze wieży Wieża Bracka, Baszta Bracka – XIV-wieczny element miejskich umocnień, jedyna zachowana budowla bramna w mieście i najstarsza budowla w Lubaniu.
Historia Wieża została wzniesiona w 1318 r. z polecenia margrabiego brandenburskiego Waldemara Wielkiego w celu wzmocnienia obrony najważniejszej bramy miejskiej i znajdującego się obok klasztoru franciszkanów. Dodatkowo mogła stanowić samodzielny punkt oporu. Od franciszkanów pochodzi też nazwa wieży i bramy, choć sam zakon opuścił budynki klasztorne w 1554 r., po licznych pożarach (m.in. w 1487, 1529 i 1554).
Miejskie obwarowania były kilkakrotnie wykorzystywane do obrony miasta i zazwyczaj to wokół Wieży Brackiej koncentrowały się rozstrzygające walki o Lubań – po raz pierwszy w trakcie wojen husyckich (w 1427 i 1431 r.). Obroną miasta dowodził w 1431 r. Bernard von Üchtritz, a Wieża Bracka została zdobyta jako ostatni punkt w mieście. W okresie I wojny światowej fabrykant Georg Massow ufundował drewniany pomnik von Üchtritza, który ustawiono w lubańskim ratuszu.