Interpretacja W kontekście politycznym Po raz pierwszy dzieło zostało zaprezentowane na Międzynarodowych Targach Dada w Berlinie w 1920 roku, gdzie było jednym z najlepiej przyjętych prac. Berlińską grupę dada połączyły m.in. wspólne, lewicowe poglądy. Ich twórczość była krytyczna wobec rządów Socjaldemokratycznej Partii Niemiec. Dwóch członków grupy, John Heartfield i George Grosz należeli do opozycyjnej wobec niej Komunistycznej Partii Niemiec. Postaci przedstawione na fotomontażu Höch, reprezentujące władze i kulturę Republiki Weimarskiej czasów SPD, są więc ukazane w sposób negatywny i prześmiewczy. Ich przypadkowe rozrzucenie po planszy uosabia chaos i kulturalną fragmentaryzację nowego państwa. Pośród nich jest m.in. pierwszy kanclerz Rzeszy Friedrich Ebert, który zlecił zabójstwo Róży Luksemburg i Karla Liebknechta (jeden z bohaterów dzieła), przywódców Związku Spartakusa, na bazie którego powstała KPN. Zdaniem dadaisty Hansa Richtera, wyrwanie postaci z ich pierwotnego kontekstu i obnażenie panującego wokół chaosu jest konieczne, żeby rozpocząć proces zmian. Jednocześnie zauważa, że Höch nie podaje w swoim kolażu alternatywnej idei. Agata Grzych wskazuje, że sama technika fotomontażu dadaistycznego tworzy obraz na tyle nieoczywisty, że pozostawia nieograniczone pole do interpretacji.