Kutry rakietowe projektu 206MR – seria kutrów rakietowych konstrukcji radzieckiej z końcowego okresu zimnej wojny. Nosiły niejawną nazwę kodową typu Wichr, a w kodzie NATO oznaczone były jako Matka. Budowane były na przełomie lat 70. i 80. dla marynarki ZSRR.
Historia Kutry rakietowe projektu 206MR były następcami licznie produkowanych kutrów rakietowych projektu 205 (w kodzie NATO: Osa), z ulepszonym uzbrojeniem rakietowym oraz znacznie wzmocnionym uzbrojeniem artyleryjskim, kosztem zmniejszenia o połowę wyrzutni rakiet. Odróżniały się konstrukcyjnie układem wodolotu, z płytko zanurzonymi płatami tylko w części dziobowej. Dziobowe płaty nośne przetestowano najpierw na doświadczalnym kutrze rakietowym projektu 205E z 1963 roku, a następnie doświadczenia wykorzystano w kutrach torpedowych-wodolotach projektu 206M (które były rozwinięciem kutrów torpedowych projektu 206, opracowanych z kolei na pomniejszonym kadłubie kutrów rakietowych projektu 205). Kutry torpedowe projektu 206M (w kodzie NATO: Turya) były pierwszymi radzieckimi małymi okrętami uderzeniowymi z silnym uzbrojeniem artyleryjskim w postaci armat 57 mm AK-725. Prace nad kutrem rakietowym na podwodnych skrzydłach projektu 206MR (nazwa kodowa Wichr – Вихр) rozpoczęto w biurze konstrukcyjnym CMKB „Ałmaz” w 1973 roku, pod kierunkiem A. Gorodianko.