W lutym 1936 został skierowany na kurs dowódców baterii, a w sierpniu tego roku, po ukończeniu kursu, znów wyznaczony na stanowisko dowódcy baterii. We wrześniu 1937 został adiutantem pułku.
W marcu 1939 został przeniesiony do Departamentu Artylerii Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisko referenta. 18 września 1939 przekroczył granicę polsko-rumuńską. Do 20 października tego roku był internowany na terytorium Królestwa Rumunii. Następnie przedostał się do Francji i 10 listopada 1939 został przyjęty do Wojska Polskiego. Służył w 1 (201) pułku artylerii ciężkiej. W kampanii francuskiej dowodził 2. baterią pułku. 21 czerwca 1940 dostał się do niewoli niemieckiej. Do 10 maja 1945 przebywał w Oflagu XII A Hadamar. Po uwolnieniu z niewoli wyjechał do Włoch, gdzie został przyjęty do 2 Korpusu Polskiego i 23 sierpnia 1945 przydzielony do Centrum Wyszkolenia Armii na stanowisko dowódcy kompanii administracyjnej. Od 9 grudnia 1946 przebywał w obozie repatriacyjnym na terytorium Anglii. 10 lutego 1947 wrócił do Polski.