Działała równocześnie jako drużynowa w harcerstwie żeńskimKomendantka skautingu żeńskiego na zabór rosyjski 1913-1914. Kiedy wybuchła I wojna światowa, Maria zrezygnowała z prowadzenia drużyny harcerskiej, a bardziej zaangażowała się w wojskową działalność niepodległościową. Będąc przedstawicielką PDS, razem z Adamem Kocem, Karolem Rybasiewiczem i Aleksandrem Tomaszewskim w połowie sierpnia 1914 była uczestniczką tajnej narady z członkami Związku Walki Czynnej, podczas której postanowiono zjednoczyć PDS i ZWC w zaborze rosyjskim oraz zdecydowano o powołaniu Polskiej Organizacji Wojskowej. We wrześniu lub październiku 1914, powołano Marię na komendantką Oddziału Żeńskiego Polskiej Organizacji Wojskowej, który powstał w Warszawie, a liczącego 30 członkiń, była równocześnie członkinią Komendy Naczelnej POW. Występowała pod ps. „Ella” oraz „Dębska”. Od tego momentu zajmowała się przenoszeniem broni, wyszukiwaniem lokali na kwatery konspiracyjne, a także peowiaczkom jej podległym organizowała pracę oraz przydzielała im zadania. W sierpniu 1915, kiedy Rosjanie wyszli z Warszawy, wspólnie z Jadwigą Barthel de Weydenthal, która była jej zastępczynią uczestniczyła w powołaniu Komendy Wojsk Polskich na Zamku Królewskim. Od września 1915 do sierpnia 1916 współorganizowała Pocztę Listów Prywatnych POW.