Bezpośrednio przed wybuchem powstania wielkanocnego została przydzielona do Irlandzkiej Armii Obywatelskiej. Dostarczała przesyłki do jednostek republikańskich w Athenry, Spiddal i Galway. Po powrocie do Dublina była pielęgniarką i kurierką powstańczą. Po zranieniu 27 kwietnia 1916 Jamesa Connolly'ego, zgłosiła się na ochotnika do opieki nad nim i pozostawała z nim w budynku Poczty Głównej tak długo, jak to było możliwe. Opuściła płonący gmach jako jedna z ostatnich kobiet, w ostatniej grupie ewakuacyjnej. Po decyzji o kapitulacji została wybrana jako kontakt z armią brytyjską do wszczęcia negocjacji, rankiem 29 kwietnia 1916. Otrzymawszy insygnia Czerwonego Krzyża i białą flagę, wyszła w ogień walk w rejonie Moore Street, unikając snajperów. Początkowo podejrzewano ją o bycie szpiegiem, ale ostatecznie umożliwiono rozmowę z generałem Williamem Lowem, który odesłał ją z powrotem do z żądaniem bezwarunkowej kapitulacji. W jej towarzystwie Patrick Pearse poddał się następnie osobiście Loweowi.
Po kapitulacji została rozebrana, przeszukana i uwięziona na noc w koszarach przy Ship Street, mimo wcześniejszej obietnicy zwolnienia. W sprawie tej interweniował Lowe i natychmiast ją wypuścił oraz przeprosił.