Dwa dni później został zatrudniony w Wydziale Inwentaryzacji i Statystyki, a następnie Wydziale Architektury Zabytkowej. W tym czasie również kończył studia, żeby w 1946 uzyskać dyplom inżyniera architekta.
Wchodził w skład zespołu architektów, którzy w latach 1947–1949 projektowali i budowali Trasę W-Z, osiedle przy ul. Nowotki (obecnej ul. Gen. Władysława Andersa) oraz zespół domów mieszkalnych na Mariensztacie. Pracował również na Starym Mieście. Razem z architektem Jerzym Gajewskim odbudowywał i rekonstruował kamienice przy ul. Świętojańskiej 15 i 17 oraz ul. Piwnej 12 i 14. W 1953 „za twórczą rekonstrukcję architektoniczną Rynku Starego Miasta w Warszawie” otrzymał razem ze współpracownikami zespołową nagrodę państwową II stopnia. mały|Grób Włodzimierza Wapińskiego na Cmentarzu Bródnowskim. Od 1951 należał do Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP). Był członkiem Oddziału Warszawskiego.
Po śmierci spoczął na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 49A-1-21), pochowany 16 września 2005.