hipotaksa i parataksa (na poziomie syntaktycznym) – łączenie różnych struktur składniowych na podstawie zależności logicznych koordynacji lub subordynacji; neutralność (na poziomie stylistycznym) – brak konotacji ekspresywnych, czyli przekazywanie informacji z pominięciem stanu emocjonalnego nadawcy; wysokie nasycenie terminologią; otwartość leksykonów terminologicznych na zapożyczenia – przyjmowanie terminów, zwłaszcza z języków używanych na całym świecie; czerpanie ze źródłosłowia języków klasycznych przy tworzeniu nowych słów skłonność do umiędzynarodowienia systemów terminologicznych – tendencja do globalizacji terminologiiMitera, E., (2017). Język Specjalistyczny a Język Podstawowy – elementy wspólne i różnicujące. W: Gabryś-Barker, D. i Kalamarz, R. red. Języki specjalistyczne. Teoria i praktyka glottodydaktyczna. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego. s. 15–26..