W opinii Antoniego Waśkowskiego lokal wyróżniał się swoistym charakterem. Wspominał on w swojej książce, jak przedstawiciele środowiska plastycznego pojawiali się tam często w towarzystwie modelek. Do stałych bywalców należeli także kupcy i handlarze, którzy po pewnym czasie nawiązywali bliższe relacje z artystami. Ci z kolei dostrzegali w przybyszach potencjał malarski, traktując ich jako obiekty do uwiecznienia na płótnie.
W roku 1876 właściciele zdecydowali się na rozbudowę, wznosząc na posesji przy Rynku Kleparskim 6 piętrową kamienicę, która zastąpiła wcześniejszy parterowy budynek. Działalność lokalu zakończyła się około roku 1905.
Przypisy
Kategoria:Kawiarnie w Krakowie