Od 1979 r. prowadził prace organizacyjne nad utworzeniem w ZSRR Centrum Wyznawców Emigracyjnych, podając się za jego lidera. W 1980 roku został wybrany na sekretarza utworzonej Rady Radzieckich Kościołów Zielonoświątkowych skłonnych do emigracji. Pod koniec 1979 r. Perczatkin napisał oświadczenie „Do Kongresu i rządu Stanów Zjednoczonych, rządów Kanady, Australii, Anglii, Niemiec, Francji i Włoch”, w którym mówił o sowieckiej rzeczywistości, o postanowieniach programowych KPZR w kwestiach religijnych w ZSRR oraz przedstawił sowieckie ustawodawstwo dotyczące kultów religijnych.
Był najaktywniejszym członkiem komitetu wiernych, który ubiegał się o emigrację. Władze sowieckie organizowały prześladowania Perczatkina i jego rodziny poprzez publikację w centralnej gazecie miejskiej artykułów: „Hipokryci hurtowo i detalicznie”, „Wyroki z pozoru”, „Zanim będzie za późno” itp.