Biodra ostatniej pary u samicy pozbawione są listewki brzusznej. Równomiernie ziarenkowany pozatułów ma wyraźną tylną listewkę poprzeczną o łukowatym przebiegu oraz małą, okrągłą przetchlinkę.
Stylik cechuje się walcowatym do lekko wgłębionego petiolusem. Glymma jest niewielka, a wgłębienie tyridialne dwukrotnie dłuższe niż szerokie. Metasoma ma delikatnie ziarenkowany pierwszy tergit i od 1,1 do 1,2 raza dłuższy niż na przedzie szeroki tergit drugi. Samica odznacza się długim, szczupłym, odgiętym ku górze pokładełkiem z drobnymi ząbkami na spodzie i dwoma przedwierzchołkowymi ząbkami na stronie grzbietowej.
Ekologia i występowanie Owady te są parazytoidami porażającymi larwy kózkowatych. Do znanych żywicieli należą przedstawiciele rodzaju Zorion.
Rodzaj endemiczny dla Nowej Zelandii, znany z Wyspy Północnej, Wyspy Południowej i Wysp Chatham.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 2004 roku przez Andreya Khalaima na łamach „Zoosystematica Rossica”. Gatunkiem typowym autor ów wyznaczył Zealochus supergranulatus.
Do rodzaju zalicza się trzy opisane gatunki: Zealochus abominosus Khalaim et Ward, 2019 Zealochus stepheni Khalaim et Ward, 2019 Zealochus supergranulatus Khalaim, 2004
Przypisy
Kategoria:Gąsienicznikowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 2004 roku