Kamienica przy placu Dominikańskim 2 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy placu Dominikańskim 2, na rogu z ulicą Stolarską 17, na Starym Mieście.
Historia Trzy różne obiekty, które pierwotnie nosiły numery 483 i 485, z czasem połączono w jeden kompleks, teraz oznaczony numerem ewidencyjnym 484. Obiekt znajduje się na rogu ulicy Stolarskiej. Narożny segment, znany wcześniej jako nr 485, został napomniany w 1550 roku jako własność mieszczańska. Przypuszczalnie była to jednociągowa konstrukcja murowana.
W drugiej połowie XVI wieku obiekt przeszedł w ręce Sebastiana Przybyła. Z jego inicjatywy, w latach 1590–1599, przeprowadzono gruntowną modernizację według projektu włoskiego architekta Andrea Bianco. Gotycka bryła zyskała wówczas renesansową szatę. Układ wnętrz odpowiadał standardom krakowskiego budownictwa mieszkalnego – dwa trakty, dwie osie, sień ze sklepem oraz izbą w tylnej części. W 1610 roku wzmiankowano ją jako budynek z dwoma piętrami.
W 1653 roku odnotowano, że właścicielem tej nieruchomości był wójt krakowski Mikołaj Pipan. Na przełomie XVII i XVIII stulecia budowla zaczęła wykazywać oznaki destabilizacji, co zmusiło do wzmocnienia fasady przyporami około 1750 roku.