Kapliczka przy klasztorze sióstr św. Katarzyny Kapliczka pochodzi z XX wieku, murowana, z czerwonej cegły licowej o czytelnych cechach neogotyckich.
Groty Groty były pierwotnie jedną z form aranżacji ogrodów. Przejście od funkcji świeckich do sakralnych nastąpiło w XIX w. Zaadaptowaniu tej formy architektonicznej do funkcji sakralnych sprzyjała maryjna postawa Warmiaków. Największa i najbardziej charakterystyczna grota na Warmii znajduje się na parceli nieistniejącej kurii kanonicznej pod wezwaniem św. Józefa we Fromborku. Na terenie Braniewa odnaleźć można następujące groty (zob. zdjęcia):
Grota na dawnym cmentarzu dżumowym przy ul. Olsztyńskiej, znajduje się w pobliżu rzeki Pasłęki. Wewnątrz niej znajduje się dużych rozmiarów Pietà (przedstawienie opłakującej Matki Bożej trzymającej na kolanach ciało Jezusa Chrystusa)Stanisław Kuprjaniuk, Mała architektura sakralna na Warmii do 1945 roku ze szczególnym uwzględnieniem kapliczek, Olsztyn 2016, s. 135–138. Groty przy klasztorze sióstr św. Katarzyny przy ul. Moniuszki 7 – jedna wkomponowana została w południowe naroża ogrodzenia, do jej wzniesienia wykorzystano wypalony żużel. Zawiera współcześnie (2024) figurkę Matki Bożej Niepokalanie Poczętej. Druga, skromniejsza, kamienna, znajduje się w pobliżu kapliczki. Obie groty pochodzą z XX wieku. Grota przy kościele św.