Mieczysław Stefan Podgórski (ur. w Warszawie, zm. w 1917 w Smoleńsku) – polski lekarz.

Życiorys W czasie studiów na Cesarskim Uniwersytecie Moskiewskim prowadził tajną organizację polityczną wśród młodzieży „Wiarus”. Od 1903 roku był członkiem Związku Młodzieży Polskiej „Zet”, a potem bratem zetowym w Petersburgu. Był delegatem Komitetu Okręgowego „Zet” na Mińsk Litewski. Powróciwszy do Warszawy pracował jako lekarz-asystent w szpitalu św. Ducha. Działał w Narodowym Związku Robotniczym. W 1914 roku został powołany z rezerwy do wojska rosyjskiego, gdzie służył jako lekarz w brygadzie artyleryjskiej. Zaraził się tyfusem i zmarł w 1917 roku w szpitalu w Smoleńsku.

Odznaczenia Order Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) II klasy (1916).

Życie prywatne Mieczysław Podgórski była synem notariusza Sylwestra Ignacego Podgórskiego (1847–1904) i pisarki Wandy Podgórskiej z domu Turskiej (1859–1911).