Alejandro G. Abadilla (ur. 10 marca 1906, zm. 26 sierpnia 1969) – filipiński poeta, pisarz i krytyk literacki. Jest uznawany za ojca współczesnej poezji tagalskiej.
Życiorys Urodził się w Salinas w prowincji Cavite w niezamożnej rodzinie. Podstawy edukacji zdobył w szkole w Sapa Baryo, do szkoły średniej uczęszczał w Cavite. Podjął studia filozoficzne na manilskim Uniwersytecie świętego Tomasza, uzyskując tytuł licencjata w 1931. Zaangażował się następnie w regionalne życie polityczne, do 1934 zasiadał w radzie miejskiej Salinas. Pracował później jako agent ubezpieczeniowy w Philippine-American Life Insurance.
Wcześnie zaczął brać udział w życiu literackim kraju, koncentrując się przy tym na twórczości w ojczystym języku tagalskim. W swoich utworach występował przeciwko utartym konwencjom, w szczególności przeciwko wciąż obecnym wśród tagalskich intelektualistów wpływom romantyzmu. Utworzył Kapisanang Panitikan, stowarzyszenie, którego celem miało być wspieranie rozwoju literatury tagalskiej. Był również redaktorem naczelnym wydawanego przez tę organizację pisma Panitikan. Znany z zamiłowania do eksperymentów formalnych, zrywał z formami tradycyjnie występującymi w tagalskiej poetyce. Chętnie wykorzystywał też idiomy.