Postać Boga występująca w Prolegomenach funkcjonuje w uniwersum teraźniejszości częściowo poza historią. W perspektywie przyszłości ma się z nią stopić. Nastąpi to w momencie, gdy ludzkość dojdzie do ostatecznego kresu swego rozwoju, zjednoczenia z Absolutem.Filozofia z wyżyn teorii wstąpić musi na równiny praktyki. Praktyczna wiedza, czyli właściwiej filozofia praktyki – najkonkretniejsze jej działanie na życie i stosunki społeczne, rozwój prawdy w konkretnym działaniu – oto przyszłe zadania filozofii w ogóle (Prolegomena..., s. 112)Curyło, s. 35..Prolegomena spotkała się z życzliwym przyjęciem w kręgach filozoficznych Niemiec, Rosji i Polski. Moses Hess w wydanej w 1841 Triarchii europejskiej stwierdził, że "tzw. lewica szkoły heglowskiej stanowi już przejście od filozofii przeszłości ku filozofii czynu", a przejście to dokonało się w Prolegomenach Cieszkowskiego. Edward Dembowski uznał koncepcję filozofii czynu za wydarzenie epokowe, mimo że zgłaszał doń różne zastrzeżenia. Aleksander Hercen uznał w 1839 poglądy Cieszkowskiego za "zadziwiająco zgodne" z własnymi i w następnych latach wykorzystał idee Prolegomenów we własnych pismach.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Prolegomena do historiozofii · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.