18 września 1939 r. został przydzielony do . W składzie tej jednostki odniósł swoje największe zwycięstwa. 1 czerwca 1940 r. zgłosił uszkodzenie Ju 88, 15 sierpnia zestrzelił Ju 88, 26 sierpnia Messerschmitta Bf 109, 29 sierpnia Messerschmitta Bf 110, 30 sierpnia zniszczył na pewno Bf 109. 31 zestrzelił kolejnego Bf 109, 1 września uznano mu zniszczenie Dorniera Do 17 a 2 września Bf 110. Dodatkowo zgłosił trzy zestrzelania prawdopodobne oraz trzy uszkodzenia. 6 września został mianowany dowódcą czeskiego , w którym 8 października zestrzelił Ju 88.
1 grudnia 1940 r. został przydzielony do dywizjonu 306 jako brytyjski dowódca. Zajął miejsce rannego w wypadku Douglasa Scotta. 2 marca 1941 r. zdał stanowisko dowódcy i został oddelegowany do Dowództwa 9. Grupy. W lipcu powrócił do dywizjonu 306. 9 października odkrył i zniszczył dwa He 59 zakotwiczone na wodzie. W 1942 r. został wysłany do USA z serią wykładów. Po powrocie, w marcu, przystąpił do organizowania pierwszego skrzydła latającego na samolotach Hawker Typhoon. Następnie został skierowany na studia do RAF Staff College. Po ich ukończeniu w lutym 1943 r. na krótko został przydzielony do Dowództwa 12. Grupy a następnie skierowany na studia w Szkole Sztabu Generalnego. Od grudnia 1943 r. dowodził 146. Skrzydłem, a od kwietnia 1944 r. pełnił funkcję dowódcy 20.