Twierdzenie Hollanda o schematach – centralne twierdzenie algorytmów genetycznych zaproponowane przez Johna Henry’ego Hollanda. Twierdzenie to orzeka, że pod pewnymi warunkami schematy z ponadprzeciętną wartością funkcji przystosowania zwiększają swoje występowanie w populacji w kolejnych krokach procesu ewolucyjnego w sposób wykładniczy.
Definicje Schemat (ang. l.p. schema, l.mn. schemata) jest podzbiorem przestrzeni genotypów, którego elementy są łańcuchami genetycznymi z góry ustalonymi wartościami wybranych alleli. Przykładem schematu w reprezentacji binarnej jest , w którym zostały ustalone pierwszy, trzeci i piąty allel na wartości odpowiednio 1, 0 oraz 1 a pozostałe dwa allele mogą przyjmować wartość dowolną. Do oznaczania nieustalonych wartości alleli przyjmuje się symbol (aczkolwiek Holland stosował symbol #). Alternatywnie, schemat można zdefiniować z użyciem teorii grup lub z wykorzystaniem pojęcia zbioru cylindrowego.
Rzędem schematu nazywa się liczbę alleli ustalonych, tzn. różnych od . Długością definiującą schemat nazywa się odległość między pierwszym a ostatnim ustalonym allelem, tzn. odległość między pierwszym a ostatnim elementem schematu różnym od . Długością schematu nazywa się łączną liczbę alleli ustalonych i zmiennych.