W latach 1952–1953 jako dziennikarz współpracował z „Dziennikiem Zachodnim” i „Stolicą”, a następnie w latach 1956–1959 z „Expressem Wieczornym” i „Światem Młodych”. Od 1971 pracował jako korespondent „Słowa Powszechnego” w Łodzi.
Był członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.
Życie prywatne Był synem księgowego i starosty łuckiego – Tadeusza Podoskiego oraz Otylii z domu von Kaiper. Był bratem stryjecznym Wiktora Podoskiego – dyplomaty i Wiktora Podoskiego – grafika. Jego pierwszą żona była Irena z domu Domaszewicz, z którą miał syna – Jana Podoskiego (ur. 1922) – dziennikarza związanego z Polskim Radiem. Jego drugą żoną była Zofia z domu Jaworowska.
Został pochowany w części rzymskokatolickiej Starego Cmentarza w Łodzi.
Publikacje Powieści Miss Polonia (Warszawa 1930), Rycerze z K.O.P. (Lwów 1933) Orły na ziemi (Osadnicy) (Warszawa 1934) Kresowi rycerze (Warszawa 1939) Sewer szuka skarbu (Warszawa 1950),
Reportaże W pościgu za słońcem Lewantu.