Barbourofelidae – wymarła rodzina ssaków z podrzędu kotokształtnych (Feliformia) z rzędu drapieżnych (Carnivora) o niejasnym pokrewieństwie (incertae sedis).

Budowa Barbourofelidae początkowo opisywano jako koty szablozębne.

Rozmieszczenie geograficzne Do rodziny należały gatunki występujące w epoce miocenu (16,9–9 mln lat temu) na terenie Ameryce Północnej, Eurazji i Afryki.

Systematyka Takson został zdefiniowany w 1970 roku przez zespół amerykańskich paleontologów (Charles Bertrand Schultz, Marian R. Schultz i Larry Dean Martin) w randze plemienia w obrębie podrodziny Machairodontinae, w pracy opisującej także rodzaj Barbourofelis. W 1978 roku amerykański paleontolog Richard Hall Tedford przeniósł plemię do Nimravidae, a rangę podrodziny przydzielił mu w 1991 roku amerykański paleontolog Harold N. Bryant. Rangę odrębnej rodziny nadał mu w 2004 roku międzynarodowy zespół paleontologów (Niemiec Michael Morlo, Francuz Stéphane Peigné oraz Austriaczka Doris Nagel) zwracając uwagę na jego bliższe pokrewieństwo z Felidae niż Nimravidae;