Przymierze – (hebr. berit), to kontrakt, układ między osobami lub grupami. Ludy semickie znały dwa rodzaje przymierza. Pierwsze było zawierane między równorzędnymi partnerami. Drugie było zawierane pomiędzy osobą silniejszą i słabszą, która była brała pod protektorat w zamian za spełnienie pewnych warunków. W Starym Testamencie przymierze to najczęściej układ między Bogiem, a Jego wybrańcami.
Elementy przymierza Forma paktu między Jahwe a ludem wzorowana jest na świeckim modelu przymierza tamtej epoki. Przymierze zawierało następujące elementy: wstęp, w którym podawano imię i tytuł suwerena zawierającego przymierze; wprowadzenie historyczne przypominające dobrodziejstwa, jakie suweren (np. król) wyświadczył wasalowi warunki, czyli klauzule przymierza wyrażające wolę suwerena. Klauzule te przeważnie nazywały się „słowami” lub „słowami przymierza” inwokacje do bogów, świadków zawartego przymierza i poręczycieli wypełnienia błogosławieństwa i przekleństwa – zależnie od wierności czy niewierności wasala na końcu traktat dopełniony był obrzędem zmieniającym się zależnie od epoki – mogła być to święta uczta symbolizująca wspólnotę lub ofiara (np. u Abrahama zwierzęta zostały podzielone na pół i poukładane naprzeciw siebie)S.