Bez problemu dostrzegalna jest inicjatywa Jahwe, który wzywa Mojżesza. Przymierze jest łaską, bowiem lud nie ma nic do zaoferowania. Jahwe nie narzuca przymierza, przedstawia je i proponuje. Lud jednogłośnie zgadza się. Bóg podaje swoje imię: JAHWE, i swój tytuł w stosunku do ludu: Twój BógM. Arndt, Przymierze Boga z Izraelem w tradycjach Pięcioksięgu, w: Roczniki Teologiczno-Kanoniczne Tom XXXII zeszyt 1-1985, s. 13-14..

Dobrodziejstwem jakie Jahwe wyświadczył ludowi jest wyprowadzenie z Egiptu, „z domu niewoli”. Jahwe ukazuje się jako Zbawiciel. Związek Boga z ludem jest doświadczalny, a nie spekulatywny: Izrael widział co Pan uczynił. Tylko Jahwe wyprowadził lud – z tego wynika jedyność („nie będziesz miał bogów cudzych obok mnie”)S. Łach, Przymierze na Synaju w świetle nowych dokumentów, w: Ruch biblijny i liturgiczny Nr 5 Rok XV 1962, s. 262-263..