Samoorganizacja cząsteczek łaciatych Samoorganizacja jest procesem, w którym cząsteczki łączą się w większe struktury w zależności od właściwości oddziaływań występujących między nimi, bez zewnętrznej ingerencji człowieka.W przeciwieństwie do cząsteczek izotropowych, które organizują się w gęsto upakowane sieci krystaliczne (tj. fcc i hcp), cząsteczki łaciate mogą prowadzić do powstawania dobrze zdefiniowanych sieci posiadających bardziej otwartą strukturę. Istotnymi czynnikami w procesie samoorganizacji cząsteczek łaciatych jest nie tylko charakter i ilość łat, występujących na powierzchni cząsteczki ale również: (i) symetria rozmieszczenia łat na cząsteczce, (ii) wielkość oddziałujących obszarów, oraz (iii) kształtu cząsteczki łaciatej. Czynniki te mogą być dowolnie modyfikowane, przez co geometria oraz wymiarowość powstałych struktur jest ogromna. Z powodu występowania mnogości struktur, proces samoorganizacji cząsteczek łaciatych jest obiektem zainteresowania zarówno badań symulacyjnych oraz eksperymentalnych. Przykładowymi strukturami, o różnej wymiarowości, które powstają w procesie samoorganizacji cząsteczek łaciatych mogą być np.