Charakterystyka Hyaloscypha hepaticola jest najlepiej zbadanym mykobiontem na świecie. Występuje głównie w żywych częściach wątrobowców zamieszkujących miejsca wilgotne, takie jak surowa próchnica lub rozkładające się drewno. Te nisze ekologiczne są zamieszkiwane również przez rośliny z rodziny wrzosowatych (Ericaceae). Tworzy krążkowate apotecja z krótkimi wypukłościami strzępek lub bez nich na powierzchni. Powstają w nich 8-zarodnikowe worki z aparatami apikalnymi w odczynniku Melzera amyloidalnymi. Askospory o kształcie od elipsoidalnego do wrzecionowatego, szkliste, bez przegród.
Analizy filogenetyczne wykazały, że H. hepaticola jest identyczny genetycznie z wcześniej wyizolowanym z korzeni wrzosu zwyczajnego gatunkiem Rhizoscyphus ericae, który został uznany za jego synonim.
Występowanie i siedlisko Gatunek kosmopolityczny występujący na całym świecie, podano jego stanowiska nawet na Antarktydzie. Występuje również w Polsce (podano go pod różnymi nazwami synonimicznymi).
Grzyb mykoryzowy żyjący w symbiozie z korzeniami roślin z rodziny wrzosowatych i tworzący z nimi mykoryzę erikoidalną. Znacznie jednak częściej izolowany jest z wątrobowców, z którymi również żyje w symbiozie jako ich mykobiont.
Przypisy
Kategoria:Hyaloscyphaceae Kategoria:Mykobiota Polski