Ciekawą grupę anionów WCA stanowią aniony tetraalkoksyglinianowe o wzorze ogólnym [Al(OR)4] –. Są jednymi z częściej stosowanych anionów WCA, ze względu na łatwość ich przygotowania z glinowodorku litu i odpowiedniego alkoholu (najczęściej perfluorowanego i o dużej zawadzie sterycznej, np. 1,1,1,3,3,3 – heksafluoroizopropanol bądź perfluoro-tert-butanol). Dzięki ich perfluorowanej powierzchni nie mają one centrów zasadowych, a ładunek ujemny jest wyciągany indukcyjnie przez silnie elektroujemne atomy fluoru. Dzięki tym własnościom aniony te są w stanie stabilizować silnie elektrofilowe kationy, takie jak np. [CX3]+ (dla X = Cl, Br, I) bądź [Si(C6Me5)3] +.
Zastosowanie Tak jak już zostało wcześniej wspomniane, własności anionów WCA w połączeniu z rozpuszczalnikami słabo solwatującymi pozwalają na stabilizację silnie elektrofilowych kationów, takich jak Ta(CO)7+ czy [C(C6F5)3]+. Dlatego też aniony WCA pełnią ważną rolę przy otrzymywaniu nowych, nieznanych wcześniej kationów.
Co ważne, w tak słabo solwatującym środowisku kationy te mogą wykazywać niespotykane w innych warunkach