Jako przykład złego performansu delegowanego podaje akcję bez tytułu Mariny Abramović, w której kilkudziesięciu nisko opłacanych wykonawców klęczało pod stołami, przy których spożywali kolację uczestnicy prestiżowej gali LA MOCA w Los Angeles.
Bishop nakreśla szerszy kontekst akcji, w którym afrykańscy imigranci spotykają się z niechęcią włoskiego społeczeństwa. Zauważa, że gwiazdy Serie A pochodzenia afrykańskiego są inaczej odbierane niż wykonujący pospolite prace imigranci. W tym kontekście, projekt Catellana niejako antycypuje niepokoje społeczne w Europie w okresie kryzysu migracyjnego (od 2015 roku). W podobnym tonie wypowiada się Nancy Spector, kuratorka Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku. Uważa ona, że prace Catellana wielokrotnie okazywały się profetyczne. Southern Suppliers FC przepowiada utworzenie w 1994 roku ksenofobicznej partii Forza Italia. Porównuje ona ten performance do innych znanych dzieł artysty: La Nona Ora (1999) poprzedzającego ujawnienie nadużyć seksualnych w Kościele katolickim, Ave Maria (2007) przestrzegającego przed neonazizmem czy Ameryki (2015) zapowiadającej