Prawda i legenda (tomy I–IV) nie wymienia nazwiska Wincentego Podczaskiego..
Gdy w 1806 Królestwo Prus padało pod ciosami napoleońskiej Wielkiej Armii, na terenie Wielkopolski – zagarniętej przez Prusy w wyniku rozbiorów – wybuchło powstanie. Przybyły na polecenie cesarza Napoleona do Poznania gen. Dąbrowski począł organizować wojsko polskie, m.in. na terenie ówczesnego departamentu warszawskiego. W Łęczycy powstały zalążki 9 pułku piechoty (później przemianowanego na 3 pp), a jego organizatorem został por. August Komorowski, jednakże z uwagi na jego stan zdrowia od połowy grudnia 1806 żołnierzy tych szkolił Wincenty Podczaski.
W armii Księstwa Warszawskiego Podczaski otrzymał wpierw stopień majora 3 pułku piechoty (od października 1808 był nim już Jan Krukowiecki), a we wrześniu 1808 awansował na stopień pułkownika, obejmując stanowisko dyrektora Korpusu Kadetów w Kaliszu, w stolicy departamentu (początkowo komendantem szkoły był jeszcze pruski major Berg, który w 1808 podał się do dymisji). Pod rządami płk. Podczaskiego kaliski Korpus Kadetów ukończyło 70 oficerów piechoty i jazdy.