w Städtische Oper w Berlinie. W 1932 roku otrzymał angaż do Opéra Russe w Paryżu, gdzie zasłynął rolą Dymitra Samozwańca w Borysie Godunowie Modesta Musorgskiego. Gościł na scenach w Pradze, Brukseli i Mediolanie, a w latach 1934–1936 był solistą opery w Zurychu, gdzie doprowadził do wystawienia Halki (1935).
W 1936 roku wrócił do Polski. Początkowo występował na scenie operowej w Warszawie, później we Lwowie i Poznaniu. Dokonał nagrań płytowych popularnych arii operowych i pieśni dla wytwórni Syrena-Elektro. Podczas II wojny światowej przebywał w Warszawie, sporadycznie występując na tajnych wieczorach muzycznych. Uczestniczył w powstaniu warszawskim, po upadku którego został wywieziony z żoną do Niemiec. Do Warszawy wrócił w 1948 roku i nawiązał współpracę z Biurem Koncertowym Artos. Po wojnie zaangażował się głównie w pracę pedagogiczną. Uczył w Szkole Muzycznej im. Karola Kurpińskiego, współpracował też z zespołem „Mazowsze” i Centralnym Zespołem Artystycznym Wojska Polskiego. W 1974 roku obchodził na Scenie Kameralnej Teatru Wielkiego w Warszawie jubileusz 60-lecia pracy artystycznej. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.