Autorytet naukowy – szczególna forma autorytetu wykształcająca się w uznaniu zasług uczonego, ze względu na jego prestiż społecznyLidia Zbiegień-Maciąg, Specyfika autorytetu uczonego w uczelni technicznej, w: Życie Szkoły Wyższej, nr 7-8/1990, s. 88-89.

Autorytet naukowy oparty jest na fachowości, kompetencjiAlejziak, Wiesław, "Kto to jest „mistrz naukowy” oraz jaka jest jego rola we współczesnej nauce–rozważania na przykładzie badań turystycznych, "Folia Turistica”: Wydanie specjalne (2011), s. 6, sprawiedliwości, bardzo dużej wiedzy merytorycznej, wysokim poziomie znajomości określonej dyscypliny i umiejętności rozstrzygania sporów środowiskowych. Jest mierzony osiągnięciami naukowymi, liczbą publikacji, czy kontaktami międzynarodowymi. Autorytet naukowy cechuje się niezmiennością reguł postępowania oraz umiejętnością przyznawania się do popełnionych błędów. Pozycja autorytetu naukowego jest efektem związku mistrza z uczniem i może wykraczać poza kwestie związane z nauką, obejmować np. normy, wartości czy strategie życiowe.