Kadima zwyciężyła w wyborach parlamentarnych z 28 marca 2006 roku. Partia ta zdobyła 29 miejsc w Knesecie. Kadima była największym ugrupowaniem w parlamencie, które jednak nie posiadało większości bezwzględnej w liczącej 120 deputowanych izbie. W swoim przemówieniu po zwycięstwie wyborczym Olmert obiecał zbudować Izrael jako państwo sprawiedliwe, silne, pokojowe, szanujące prawa mniejszości, wspierające rozwój edukacji, kultury i nauki, wreszcie pragnące osiągnąć trwały i ostateczny pokój z Palestyńczykami. Olmert stwierdził, iż Izrael dla pokoju jest gotowy na kompromis, ale Palestyńczycy muszą być również elastyczni. Jednocześnie zagroził jednostronnymi posunięciami, jeżeli tworzący rząd Autonomii Palestyńskiej Hamas odmówi uznania Państwa Izrael.

6 kwietnia 2006 r. prezydent Izraela Mosze Kacaw oficjalnie powierzył misję stworzenia rządu. 11 kwietnia odchodzący gabinet uchwalił, że Szaron jest niezdolny do sprawowania funkcji szefa rządu. Uchwała weszła w życie 14 kwietnia. W tym dniu formalnie zakończyło się sprawowanie urzędu przez Ariela Szarona, a jego miejsce zajął (jako sprawujący przedtem stanowisko wicepremiera) Ehud Olmert, który został tymczasowym premierem (stan taki utrzymywał się do czasu sformowania przez niego nowej koalicji rządowej i otrzymania wotum zaufania od Knesetu).

Szef rządu thumb|200px|Ehud Olmert