Kultywował idee patriotyczne. Uważał m.in., że obrona kraju przed napaścią wroga jest powinnością każdego mężczyzny, honorem zaś jest noszenie munduru. W sierpniu 1939 w obliczu nadchodzącej wojny sam otrzymał powołanie do wojska, objęty powszechną mobilizacją. W stopniu podporucznika rezerwy pełnił funkcję dowódcy plutonu wartowniczego koszar w Redłowie, w których stacjonowały jednostki nowo sformowanego 2. Morskiego Pułku Strzelców. Po ataku Niemiec w nierównej walce bronił miasta w szeregach pułku do 12 września. Wtedy to pułkownik Stanisław Dąbek wydał rozkaz wycofania się na Kępę Oksywską. Następnego dnia dwie dowodzone przez niego drużyny strzelców, pozostawione do osłony wycofujących się oddziałów, rozpoczęły odwrót własny. W jego trakcie doszło do starcia z przeważającymi siłami wroga, podczas którego poległ. Został pochowany na Cmentarzu Witomińskim w Gdyni (sektor 1, rząd 10, nr 7b 3).
Życie prywatne Jego żoną była Lita. Miał z nią syna – Wojciecha.
Twórczość Akwarele Kocmołuch Dziewczyna w czerwonej sukni Wnętrze pracowni
Przypisy