Kompleksy typu gość–gospodarz – obszar chemii supramolekularnej zajmujący się kompleksami złożonymi z dwóch lub więcej indywiduów chemicznych (cząsteczek obojętnych lub jonów), które oddziałują za sobą w sposób niekowalencyjny. Chemia gość–gospodarz leży u podstaw rozpoznania molekularnego, które jest kluczowe dla wielu procesów zachodzących w układach biologicznych, np. wiązanie się ligandów do białek. Główne rodzaje oddziaływań niekowalencyjnych to oddziaływania elektrostatyczne, wiązania wodorowe, oddziaływania van der Waalsa oraz oddziaływania hydrofobowe. mały|Cząsteczka N2 (gość) związana w kapsule molekularnej (gospodarz) Cząsteczka tzw. „gospodarza” wiąże jon lub cząsteczkę tzw. „gościa” tworząc kompleks. „Gospodarz” i „gość” oddziałują ze sobą w sposób niekowalencyjny, najczęściej przy pomocy wiązań wodorowych. Oddziaływanie to może być wysoce selektywne i jest wtedy nazywane rozpoznaniem molekularnym. Równanie reakcji powstania (i rozpadu) takiego kompleksu można zapisać w następujący sposób:
gdzie H to „gospodarz” (), G to „gość” (), HG to kompleks „gospodarz–gość”.
Zwykle większe indywiduum określa się mianem „gospodarza”, a mniejsze „gościa”.