Pozwala to na dopasowanie średnicy eteru koronowego, tak aby oddziaływał on selektywnie z danym kationem metalu alkalicznego (mają one różne promienie jonowe) lub innym indywiduum. +Porównanie wielkości luk molekularnych eterów koronowych do promieni jonowych kationów metali alkalicznychEter koronowyWielkość lukimolekularnej [Å]Selektywniewiązany kationPromień jonowykationu [Å]12-korona-40,6–0,75Li+0,7615-korona-50,86–0,92Na+1,0218-korona-61,34–1,55K+1,3821-korona-71,7–2,1Cs+1,67
Cyklodekstryny mały|399x399px|Wzory strukturalne trzech głównych typów cyklodekstryn Cyklodekstryny (CD) składają się z kilku jednostek glukozy połączonych wiązaniami glikozydowymi. Najczęściej spotykanymi są α-, β- i γ- cyklodekstryny, które składają się z odpowiednio 6,7 lub 8 podjednostek glukozy i tworzą strukturę makrocykliczną. CD posiadają luką molekularną o różnej średnicy (α około 5 Å, β około 6 Å, γ około 8 Å), która ma cechy hydrofobowe. Dzięki temu CD są w stanie wiązać w wodzie hydrofobowe cząsteczki gości, tworząc kompleksy gość–gospodarz. Kompleksy te pozostają rozpuszczalne w wodzie, przez co znajdują one zastosowanie w systemach do dostarczania leków.