Podczas rundy na torze Spa-Francorchamps zaliczył swoje najgorsze kwalifikacje w sezonie plasując się na 11. miejscu. W związku z odwracaniem pierwszej dwunastki na starcie podczas wyścigów sprinterskich, startował w nim z drugiego miejsca. Po starcie po którym spadł na czwarte miejsce zdołał odzyskać jedną pozycję i ukończył wyścig na trzecim miejscu, zdobywając swoje ostatnie podium w sezonie. Podczas wyścigu głównego był jednym z niewielu którzy zdecydowali się na opony deszczowe. Okazało się to skuteczną taktyką przedzierając się do czołówki pod koniec pierwszego sektora pierwszego okrążenia. Po wypadku Olivera Goethe, zespół Arona zmienił opony na suche, mimo że nawierzchnia toru wciąż była wilgotna. Decyzja ta skutkowała w utracie szansy na potencjalne zwycięstwo. Finalnie ukończył wyścig na ósmej pozycji. Po kwalifikacjach podczas ostatniej rundy na Monzie stracił szansę na tytuł, który zapewnił sobie Gabriele Bortoleto. Wyścig sprinterski zakończył się dla niego po kilku sekundach, kiedy Caio Collet uderzył w jego samochód powodując przebicie tylnej opony, utratę kontroli nad pojazdem i kolizję z Jonny Edgarem i Martím. Ostatni wyścig ukończył na siódmej pozycji.

Aron ukończył mistrzostwa na trzecim miejscu, zdobywając jedno zwycięstwo i cztery podia.