Park Narodowy San Esteban (hiszp. Parque nacional San Esteban) – park narodowy w północnej części Wenezueli położony w stanie Carabobo. Został utworzony 14 stycznia 1987 roku i zajmuje obszar 435 km². W 2008 roku został zakwalifikowany przez BirdLife International jako ostoja ptaków IBA. Od wschodu graniczy z Parkiem Narodowym Henri Pittier.

lewo|mały|Fort Fortìn Solano lewo|mały|Petroglify w parku lewo|mały|Rzeka Rio Cabriales Opis Park znajduje się nad Morzem Karaibskim i obejmuje centralną część pasma górskiego Cordillera de la Costa stromo opadającego w kierunku wybrzeża oraz obszar morski z licznymi wyspami (m.in. wyspy Isla Larga, Isla del Rey, Santo Domingo). Najwyższym szczytem jest Cerro Villalonga (1830 m n.p.m.). Na południowy wschód od parku znajduje się jezioro Lago de Valencia. Jest tu wiele rzek takich jak m.in.: El Patanemo, Borburata, San Esteban, Goigoaza, San Diego i Vigirima. W najniżej położonej części parku występują głównie lasy namorzynowe (na wybrzeżu) i sawanny. Wyżej  rosną tropikalne wilgotne lasy górskie i lasy mgliste. W morzu występują rafy koralowe. W parku znajduje się największe w Wenezueli zagęszczenie petroglifów (26 stanowisk) i menhir oraz zabytki historyczne, takie jak np.