Nieprecyzyjność neologizmu umożliwia jednak jego alternatywne rozwinięcia takie jak: happy society (szczęśliwe społeczeństwo), happy socialism (szczęśliwy socjalizm) czy sociological happening (happening socjologiczny). W zależności od wybranego tłumaczenia, wydarzenie może być interpretowane bardziej jako sarkazm wymierzony w socjalistyczną propagandę lub przemyślany eksperyment społeczny. Zdaniem brytyjskiej historyczki sztuki Claire Bishop, możliwe jest też nieironiczne odczytanie tytułu szczęśliwy socjalizm jako aprobata dla bardziej liberalnej wersji komunizmu w Słowackiej Republice Socjalistycznej. Sami autorzy nie sugerowali żadnej interpretacji dzieła. Dystansowali się natomiast od określenia ich dzieła mianem happeningu, podkreślając, że przedmiotem ich pracy była rzeczywistość niepoddana żadnej stylizacji artystycznej. Intencją Alexa Mlynarčíka, wielokrotnie podkreślaną przez niego samego, było natomiast dążenie do całkowitego stopnienia się życia ze sztuką. Historyk sztuki Boris Grojs stwierdza, że wydarzenie słowackich artystów potwierdza jego tezę, jakoby społeczeństwo socjalistyczne było totalnym dziełem sztuki samym w sobie.