Księga (XII) Księga ta w dużej mierze poświęcona jest Pierwszemu Poruszycielowi. W części wstępnej jest to wykład na temat substancji, aktu i możności. W drugiej, Arystoteles wykazuje konieczność istnienia niepoddanego ruchowi Boga-Umysłu - transcendentnej substancji, będącej czystym aktem bez potencji i bez materialnej zasady. Jest on czystą myślą, zajmującą się w najwyższym stopniu tym, co boskie (1074b n9). Sprawia on pierwotny, wieczny i jeden ruch [1073 a n. 8) piątego elementu zwanego eterem, który zawiera gwiazdy stałe i planety, ten zaś porusza kolejne sfery świata, składające się z czterech pozostałych elementów: ziemi i wody, powietrza i ognia.

Księga (XIII) i (XIV) Księgi te kontynuują tematykę poprzedniej księgi, głównie omawiając krytycznie poglądy innych: pitagorejczyków, platończyków, Speuzypa i Ksenokratesa.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Dzieła Arystotelesa